Wystawa będzie prezentowa w Galerii 'Ciasna' w Jastrzębiu Zdroju w dniach 14 stycznia - 12 lutego 2010 roku.
Wernisaż wystawy odbędzie się 14.01.2010, o godz. 18:00

W prezentowanym cyklu „Tożsamoœć Miasta” Zbigniew Podsiadło podjšł temat obecny już w cyklach „Prowincja”, „Łemkowyna” i „Cementownia”, a przewijajšcy się w jego twórczoœci właœciwie od samego poczštku: temat tożsamoœci miejsca. Przemyœlane, czarno-białe fotografie przedstawiajš widoki ulic niewielkiego miasteczka, tak odrealnione, że mogš pochodzić skšdkolwiek, i tak realne w swoim materialnym istnieniu, że zakotwiczone wyłšcznie w tym jedynym miejscu we wszechœwiecie, w którym istniejš. Odrapane mury wznoszš się nad ulicami brukowanymi kocimi łbami, chodniki ograniczone krawężnikami z kamienia, poobdzierane afisze - okreœlajš materialnoœć tych miejsc w sposób niemal bolesny, nie dajšcy szans na wyœlizgnięcie się zastanej przez nas czasoprzestrzeni. Dosłownoœć zdjęć Zbigniewa Podsiadło jest tak sugestywna, że szukamy palcami nagrzanych powierzchni kamieni, oddychamy głębiej, spodziewajšc się poczuć w gardle krztuszšcy kurz ulicy. A jednak zastosowane przez artystę œrodki wyrazu nadajš tym obrazom wymiar ponadczasowy. Zachmurzone tajemniczo niebo, przydymione œwiatło i skradajšce się cienie otwierajš okno metafizyki. W tym kontekœcie wszystkie motywy nabierajš znaczeń, przydanych im przez kulturę indoeuropejskš – kulturę artysty i odbiorcy tej sztuki. Oto ulica staje się drogš - odwiecznym symbolem życia człowieka. Odrapane mury oznaczajš upływ czasu, przemijanie, staroœć i œmierć. Budynki sš jak ciało człowieka, na którym czas zostawia rany, rozgryza je i mieli na proch, osiadajšcy na ulicach. Nasze osobiste doœwiadczenia dodajš fotografiom kolejnych wymiarów: chropowaty ceglany mur ze zdjęcia Zbigniewa Podsiadło przywodzi na pamięć tamten mur z przeszłoœci, który znaczył pierwszy pocałunek, pierwsze rozstanie, a może pierwszy powrót. Realnoœć miejsca staje się odskoczniš zarówno dla szerszych rozważań, jak i osobistych refleksji.
Jednoczeœnie mury i ulice sš œwiadkami życia konkretnych ludzi, którzy żyjš wœród nich: ich ambicji, radoœci, marzeń i smutków. W obecnoœci wiekowych murów ambicje stajš się lekko œmieszne, radoœci niewystarczajšce, marzenia ulotne, lecz smutki - także mniejsze i bledsze. Nadaje to zdjęciom nastój melancholijny, lecz pełen życzliwoœci wobec ludzi. Wszak mury i ulice sš także nagrobkami osób, które żyły wœród nich w przeszłoœci, które je zbudowały i odeszły. W twórczoœci Zbigniewa Podsiadło fascynujšca jest lekkoœć, z jakš artysta uzyskuje w swoich zdjęciach głębie znaczeń, nie odwołujšc się do aranżowania scen ani plenerów. Jakże trudno czasami uwierzyć, że człowiek lub pies przeszedł zupełnie przypadkiem właœnie tš drogš, która była niezbędna, aby stworzyć idealnie zakomponowane ujęcie. Jak łatwo artysta zmienia te prozaiczne motywy w noœniki znaczeń! Sytuacje, które dla kogoœ innego stałyby się materiałem dla prostej rejestracji, w obiektywie Zbigniewa Podsiadło przekształcajš się w artystycznš metaforę na temat spektrum istnienia œwiata.
A wszystko to ujęte w ramy niezwykle wysmakowanej estetyki. Zrównoważenie kompozycji, precyzja diagonalnie prowadzonych linii, kontrasty fakturowe i temperaturowe budujš scenerie niczym pędzel któregoœ z „dawnych mistrzów” wielkiego europejskiego malarstwa. Oglšdajšc zdjęcia tego artysty stale mam wrażenie kontaktu z dziełem, nad którego powstaniem autor miał nieograniczonš kontrolę, którego wizję miał w głowie na długo, zanim wzišł do ręki narzędzie swej pracy, które w procesie tworzenia uzyskało formę skończonš i w zupełnoœci zgodnš z zamysłem autora. Zastosowanie względem zdjęcia wszelkich zasad tradycyjnego malarstwa ubogaca sztukę fotografii, nie odbierajšc jej specyficznej tylko dla niej wartoœci, jakš jest autentycznoœć obiektu. Artysta łšczy to, co najwartoœciowsze w obu tych dziedzinach sztuki.
Fotografie Zbigniewa Podsiadło, jak każde dzieło, okazujš się być wielowymiarowe i wieloznaczne, zależne od wrażliwoœci odbiorcy a przy tym poruszajš ponadczasowe tematy egzystencji i przemijania.

Małgorzata Malinowska-Klimek


Zbigniew Podsiadło
Urodzony w 1955 roku, fotografuje od roku 1974.
Członek Zwišzku Polskich Artystów Fotografików. Obecnie prezes Okręgu Górskiego ZPAF, oraz członek Plenum Zarzšdu Głównego ZPAF. Wielokrotny laureat ważniejszych polskich nagród w dziedzinie fotografii, w tym:
- Medale i dyplomy Zwišzku Polskich Artystów Fotografików;
- Medale i dyplomy Polskiej Federacji Stowarzyszeń Fotograficznych;
- Medal 150-lecia Fotografii;
- Złota Odznaka Polskiej Federacji Stowarzyszeń Fotograficznych.
- Medal „Zasłużony dla Kultury Polskiej”

Liczne sukcesy na œwiatowych salonach i wystawach artystycznych, między innymi:
- Srebrny medal - FIAP Zagrzeb 1977 r.
- Bršzowy medal - Singapur 1977 r.
- Wyróżnienie - Rio de Janeiro 1978 r.
- Srebrny medal - Budapeszt 1978 r.
- Bršzowy Medal - Moskwa 1979 r.
- Dyplom honorowy - Chiny 1979 r.
- Druga nagroda - San Francisco 1981 r.
- Bršzowy medal - Berlin 1985 r.

Publikacje w wielu fachowych magazynach artystycznych, między innymi:
- „FOTO” -Polska;
- „Fotografia” - Polska;
- „PHOTOGRAPHY” - USA;
- „Hungaria Foto” - Węgry;
- „FOTO CINE EXPERT” - Szwajcaria;
- „PHOTOCOMMUNICATION” - Austria;
- „Sowietskoje Foto” - Rosja;
- „Arte Fotografica” - Hiszpania;
- „Photography Year Book” - Anglia;

Wystawy indywidualne:
- Reakcje (1977 r.)
- Fotografie (1979 r.)
- Etiuda Ślšska (1984 r.)
- Cykle fotograficzne (1985 r.)
- Akt i portret (1986 r.)
- Prowincja (2003 r.)
- Łemkowyna (2005 r.)


Zdjęcia udostępnione dzięki uprzejmoœci Galerii 'Ciasna'