MONODIALOGI
wystawa fotografii Patrycji Warzeszki
Data:
31-10-2018
Ilość zdjęć: 28
O WYSTAWIE:
Wszystko zaczęło się 16 lat temu. Treningi, wyjazdy na zawody, potem zainteresowanie fotografią, pierwszy aparat, potem kredyty na nowy sprzęt fotograficzny. Nie było innej opcji – trzeba było połączyć ze sobą dwie pasje.
Godziny, dni, miesiące i lata przygotowań do zawodów tanecznych kształtują ludzkie charaktery. To też sporo emocji, którym trzeba dać ujście, swego rodzaju niekończące się monologi i dialogi – ze światem w swoim wnętrzu i tym światem poza. Fascynowało mnie zawsze w środowisku tanecznym to, jak wytrwale ludzie potrafią dążyć do swoich celów, jak potrafią pokonywać swoje słabości. Czemu więc by o tym nie opowiedzieć w fotografii?
Reportaże z zawodów tanecznych w Polsce i za granicą oraz ujęcia z niezwykle utalentowanymi ludźmi w roli głównej to mała część świata, który chciałam pokazać i którego jestem częścią. I niesamowicie jestem z tego dumna.
O AUTORCE:
Bardziej oficjalnie: rocznik 1990. Licencjat: z malarstwa – w pracowni prof. K. Cieślika, z projektowania graficznego – w pracowni dr hab. G Hańderka w Państwowej Wyższej Szkole Zawodowej w Raciborzu. Magister: z projektowania graficznego – w pracowni dr hab. T. Kipka, z grafiki warsztatowej – w pracowni prof. J. Piech-Kalarus na Uniwersytecie Śląskim. Na koncie kilkanaście wystaw zbiorowych prezentujących malarstwo, fotografie i plakaty (we Wrocławiu, Bytomiu, Cieszynie, Raciborzu, Gliwicach, Żorach czy w Rybniku). Laureatka 24. Biennale Plakatu Polskiego Katowice 2015 oraz laureatka programu „Program Najlepszy Dyplom – Grafika 2016”. W 2017 r. zajęła pierwsze miejsce w konkursie fotograficznym „Katowice w obiektywie 2017”. Uczestniczka aukcji Młodej Sztuki Sopockiego Domu Aukcyjnego (malarstwo). Na polu sztuki i pracy zawodowej zajmuje się projektowaniem graficznym, malarstwem olejnym oraz fotografią.
Bardziej osobiście: chodząca precyzja, czasem aż do przesady – brak tej cechy pogłębia niebezpieczne nerwice. Uspokoić potrafi ją jedynie dźwięk migawki, dobry breakdance’owy beat i zapach farb olejnych. Lubi zwracać uwagę na detale, interesują ją zagadnienia formy i kompozycji. Ceni sobie szczerość i naturalność; ulubionym rodzajem fotografii pozostaje reportaż.
.
O WYSTAWIE:
Wszystko zaczęło się 16 lat temu. Treningi, wyjazdy na zawody, potem zainteresowanie fotografią, pierwszy aparat, potem kredyty na nowy sprzęt fotograficzny. Nie było innej opcji – trzeba było połączyć ze sobą dwie pasje.
Godziny, dni, miesiące i lata przygotowań do zawodów tanecznych kształtują ludzkie charaktery. To też sporo emocji, którym trzeba dać ujście, swego rodzaju niekończące się monologi i dialogi – ze światem w swoim wnętrzu i tym światem poza. Fascynowało mnie zawsze w środowisku tanecznym to, jak wytrwale ludzie potrafią dążyć do swoich celów, jak potrafią pokonywać swoje słabości. Czemu więc by o tym nie opowiedzieć w fotografii?
Reportaże z zawodów tanecznych w Polsce i za granicą oraz ujęcia z niezwykle utalentowanymi ludźmi w roli głównej to mała część świata, który chciałam pokazać i którego jestem częścią. I niesamowicie jestem z tego dumna.
O AUTORCE:
Bardziej oficjalnie: rocznik 1990. Licencjat: z malarstwa – w pracowni prof. K. Cieślika, z projektowania graficznego – w pracowni dr hab. G Hańderka w Państwowej Wyższej Szkole Zawodowej w Raciborzu. Magister: z projektowania graficznego – w pracowni dr hab. T. Kipka, z grafiki warsztatowej – w pracowni prof. J. Piech-Kalarus na Uniwersytecie Śląskim. Na koncie kilkanaście wystaw zbiorowych prezentujących malarstwo, fotografie i plakaty (we Wrocławiu, Bytomiu, Cieszynie, Raciborzu, Gliwicach, Żorach czy w Rybniku). Laureatka 24. Biennale Plakatu Polskiego Katowice 2015 oraz laureatka programu „Program Najlepszy Dyplom – Grafika 2016”. W 2017 r. zajęła pierwsze miejsce w konkursie fotograficznym „Katowice w obiektywie 2017”. Uczestniczka aukcji Młodej Sztuki Sopockiego Domu Aukcyjnego (malarstwo). Na polu sztuki i pracy zawodowej zajmuje się projektowaniem graficznym, malarstwem olejnym oraz fotografią.
Bardziej osobiście: chodząca precyzja, czasem aż do przesady – brak tej cechy pogłębia niebezpieczne nerwice. Uspokoić potrafi ją jedynie dźwięk migawki, dobry breakdance’owy beat i zapach farb olejnych. Lubi zwracać uwagę na detale, interesują ją zagadnienia formy i kompozycji. Ceni sobie szczerość i naturalność; ulubionym rodzajem fotografii pozostaje reportaż.
''.jpg)
Zdjęcia i tekst udostępnione dzięki uprzejmości Galerii 'Ciasna'